دانشکده ادبیات وعلوم انسانی فلسفه 2008-1553 41 1 2013 08 23 The Assessment of Schopenhauer’s Criticism of Kant’s Analysis of Causality ارزیابی انتقاد شوپنهاور از تحلیل علیت کانت 47 66 36400 10.22059/jop.2013.36400 FA سید حمید طالب زاده استاد دانشگاه تهران Journal Article 2013 02 27 <em>Arthur Schopenhauer, in Four Aspects Root of the Principle of Sufficient Reason, criticized Kant’s interpretation of causality, which is written in the Second Analogy contained in the section of Principles of Pure Understanding. These criticisms express themselves along three main axes. By considering these criticisms, this article seeks to defend Kant’s account and to show that Schopenhauer didn’t understand properly the arguments that Kant has given. In this article, on the one hand, Kant’s position, in contrast with Schopenhauer’s view, is confirmed, but on the other hand, it is argued that Kant distorted the genuine meaning of causality and meant causality so that it was not consistent with the main aim that philosophers have taken at establishing causality, hence the criticism of this article of Kant’s explanation of causality.</em> <br />  <em>شوپنهاور در کتاب ریشه چهار وجهی اصل جهت کافی، تفسیر کانت از اصل علیت را مطابق با بیانی که در بخش اصول فاهمه محض و در آنالوژی دوم آمده مورد انتقاد قرار داده است، این انتقادات در سه محور اصلی مطرح شده است. این نوشتار با بررسی انتقادات مذکور می‌کوشد تا از تبیین کانتی دفاع کند و نشان دهد که شوپنهاور به دریافت درستی از استدلالات کانت نرسیده است. اگر چه در این نوشتار موقعیت کانت در برابر نقدهای شوپنهاور تقویت شده است ولی نگارنده در صدد بیان این نکته است که دیدگاه کانت علیت را از معنای اصیل آن جدا می‌کند و معنای دیگری به آن می‌بخشد که با مقصودی که فلاسفه از طرح بحث علیت داشته‌اند سازگار نیست و از این رو نقدی از افقی دیگر به بیان کانت وارد است. </em> <br />  https://jop.ut.ac.ir/article_36400_8d5ad2650d41173f02a20f96b348b231.pdf