پدیدار‌شناسی هرمنوتیک ارتباطات انسانیِ مبتنی بر حکایت؛ با تأکید بر مفهوم مَجال در میتوس

نوع مقاله : علمی -پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه ارتباطات واحد تهران شرق، دانشگاه‌آزاد اسلامی

چکیده

هدف از تحقیق حاضر شرح و تفسیر ارتباطات انسانی مبتنی بر روایت/حکایت و خوانشی متفاوت از دوستی در یک ارتباط میتولوژیکال است. با توجه به این‌که شعرا و متفکران یونان باستان برای مفهوم «کلمه» از میتوس استفاده می‌کردند و از دوره سقراط به این سو مفهوم لوگوس جایگزین آن گردید و رواج یافت؛ ابتدا با تفسیر مفهوم لوگوس درسنت پدیدارشناسی و روش هرمنوتیک گادامر بیان می‌کنم که گفت‌وگوی مبتنی بر لوگوس چگونه در مفهوم همدمی‌ تجلی می‌یابد. سپس اینپرسش اصلی را مطرح می‌کنم که در صورت بازگشت به مفهوم میتوس و اعاده حیثیت معنایی آن به مثابه کلمه، چگونه میتوس دریک گفت‌وگوی دوستانه حضور می‌یابد و خصوصیات چنین ارتباطی از چه قراری می‌تواند باشد؟ به عنوان فرضیۀ فرعی، این پرسش را مطرح می‌کنم که اگر حضور لوگوس در دیالوگ زنده منجر به جریان افتادن نفْس(پسوخه) و فرارسیدن لحظۀ همدمی می‌گردد، آیا ارتباط میتوسی نیز یک ارتباط انفسی خواهد بود؟ برای آشکار ساختن نسبتِ نفْس و میتوس از خوانش ریکور از نظریۀ زمان اگوستین بهره می‌گیرم و برای دست‌یازیدن به غایتِ ارتباط مبتنی بر میتوس با استفاده از روش پدیدارشناسی هرمنوتیک ریکور بیان می‌کنم که چگونه گفت‌وگوی حقیقی در مقام میتوس مجالی برای خلوت انس خواهد بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Hermeneutic Phenomenology of Human Communication as Narration: Emphasizing on Opportunity’s Concept as Mythos

نویسنده [English]

  • sarvenaz torbati
Assistant Professor in Communication, East Tehran Branch, Islamic Azad University
چکیده [English]

The aim of the present research is to elaborate and interpret human communication based on narration and re–reading the concept of friendship in a mythological communication. While poets and ancient Greek thinkers used the term mythos for Word, after Socrates the term mythos was substituted by the term logos and logos became common. In this research, by interpretation of logos in Heidegger’s Phenomenology tradition and through Gadamer’s Hermeneutic, it will be illustrated how dialogue based on logos manifests in a co-breathing concept. I draw this main question that in case of restoring and retrieving the dignity of mythos meaning as a Word, then how mythos appears in a friendly dialogue and what is the characteristics of such a communication?  I draw another question through which asking that if the presence of logos  in a live dialogue leads to re-animate of soul (Psyche) and comes about to co-breathing moment, whether a mythological communication also will be an introvertive communication? Ricour’s reading of Augustine’s theory of Time, made a contribution to illustrate the relation between soul and mythos, as my subordinate hypothesis. Also, for achieving the telos of communication based on mythos I use Recour’s hermeneutic phenomenology to show how a real dialogue in the position of mythos will be an opportunity for intimate solitude.

کلیدواژه‌ها [English]

  • human communication
  • Mythos
  • Logos
  • Narration
  • Hermeneutic phenomenology
  • intimacy solitude
  • Opportunity
ابتهاج، هوشنگ (۱۳۹۷)، گزیدۀ اشعار، فیدیبو:
https://fidibo.com/book/92409.
اخوان ثالث، مهدی (۱۳۸۱)، زمستان، تهران، مروارید.
پالمر، ریچارد (۱۳۸۴)، علم هرمنوتیک، ترجمۀ محمدسعید حنایی کاشانی، چاپ سوم، تهران، هرمس.
حیدری، احمدعلی (۱۳۸۲)، «گادامر فیلسوف گفت‌وگو»، نامۀ فرهنگ، ش۴۹، ص۶1-۶5.
سهروردی، ابونجیب (۱۳۶۳)، آداب المویدین، عمربن احمد شیرکان، تصحیح نجیب مایل هروی، تهران، مولی
عبادی، مظفربن اردشیر (۱۳۴۷)، صوفی‌نامه؛ التصفیه فی احوال المتصوفه، تصحیح غلامحسین یوسفی، تهران، بنیاد.
فرهادپور، مراد (۱۳۷۵)، «یادداشتی در مورد زمان و روایت»، ارغنون، ش ۹ و۱۰، ص27-38.
فیومی، احمد (۱۴۱۴ق)، المصباح المنیر، قم، هجرت.
قربانی، محمدرضا (۱۳۸۱)، «دیالوگ؛ فضای مواجهۀ سقراط با آوای دیگری»، مجموعه مقالات سقراط فیلسوف گفت‌وگو، ص۱۸۵-۱۹۶.
گادامر، هانس گئورگ (۱۳۸۷)، «میتوس و لوگوسد»، فریده فرنودفر، کتاب ماه فلسفه، ش۱۲، ص ۱۰۰-۱۰۲.
میرباقری‌فرد، سیدعلی‌اصغر والهام شایان (۱۳۹۱)، «سیر عرفانی قرب در متون عرفانی تا سدۀ هفتم هجری»، متن‌شناسی ادب فارسی، سال ۴، ش۱، پیاپی۱۳، ص ۱-۱۴.
هایدگر، مارتین (۱۳۸۶)، هستی و زمان، سیاوش جمادی، تهران، ققنوس.
 
Augustine, St.(1960), The Confessions of St. Augustine,John K. Ryan,New York: Image Books.
Cesare, Donatella Di (2013), Gadamer: A Phlilosphical Portrait, Niall Keane, Indiana USA, Indiana University Press.
Gadamer, Hans Georg (1997), Gadamer on Celan: Who Am I and How Are You, Richard Heinemann & Bruce Krajewski, New York, State University of New York Press.
Gadamer, Hans Georg (2004), Truth and Method, Joel Weinsheimer and Donald G. Marshall, Landon ,New York, Continuum.
Leiner, Martin(1998), “Mythos-Bedeutungsdimensionen eines unscharfen Begriffs”, in: Die Wirklichkeit des Mythos, Bahar Mokhtarian, pp.30-55,www.parsi.wiki.
Martin, R. P. (1989), The Language of Heroes, Speech and Performance in the Iliad Ithaca, NY: Cornell University Press.
Morgan,Kathryn A. (2004), Myth and Philosophy from the Presocratics to Plato, LA: Cambridge University press.
Nightingale, Andrea (2011), Once Out of Nature: Augustine on Time and the Body, Chicago:  University of Chicago Press.
Paul, St. (2004), “Epistle to Philippians”, in Holy Bible, king James version, PDF Format.
Reinhard Dallmayr,Fred (1996), Gadamer,Beyound Orientalism: Essay on Cross Cultural Encounter,Albany: State University of New York Press.
Ricoeur, Paul (1984), Time and Narrative, vol. 1, Kathleen Mclaughlin and David Pellauer, Chicago and London: The University of Chicago Press.
Risser, James (1997), Hermeneutics and the Voice of the Others: Rereading Gadamer’s philosophical Hermeneutics,Albany: State University of New York Press.
Routledg (1998), The Encyclopedia of Philosophy, Vol 5, London: Routledge.
Malpas, Jeff, (2018) “Dialogue and Phronesis” in Stanford Encyclopedia of Philosophy, Gadamer,https://plato.stanford.edu/entries/gadamer/#DiaPhr.
Versenyi, Laszlo (1982), Man’s Measure: A Study of Greek Image of Man from Homer to Sophocles, Albany :State University of New York Press.
Fisher, Walter. R (1987), Human Communication as Narrative: Toward a Philosophy of Reason, Value and Action, Columbia, South Carolina: University of South Carolina Press.